„Takiego zwierzęcia nie ma”, czyli nieuleczalny syndrom polskiego malkontenta

 

Janusz Wróbel

www.janusz-wrobel.com

Czy zdarzyło się Państwu spotkać osobnika, czy to w kraju, czy też tutaj, na emigracji, który, mimo iż od 1989 upłynęło ponad dwadzieścia lat, ciągle jeszcze nie zauważył, że Polska jest niepodległym krajem? Który bezprecedensowe, bo pokojowe (bez przelewu krwi w kolejnym powstaniu narodowym), porozumienie z totalitarnym reżymem, oddającym władzę, nazywa zdradą? Który idzie w zaparte, i nie dostrzega oczywistych sukcesów Polski w każdej dziedzinie życia społecznego, niesłychanego awansu ekonomicznego i jej ustabilizowanej, międzynarodowej pozycji? Który twierdzi, że Polska jest wasalskim krajem, rządzonym przez ościennych ciemiężycieli, nie widząc jej suwerenności i w skali historycznej, wyjątkowo korzystnej i pokojowej koegzystencji ze wszystkimi sąsiadami? Który, wychowany w ojczyźnie uprzednio kontrolowanej przez oczywistego, komunistycznego wroga, po jego zniknięciu, wymyśla sobie nowego – bo bez nieprzyjaciela, z którym trzeba walczyć, życie nie ma ani smaku, ani sensu? Który w wolności i demokracji nie potrafi się odnaleźć, bo zagubił się w różnobarwnej przestrzeni, która przestała być przejrzystym, biało-czarnym schematem? Który czuje się niedocenionym, ignorowanym i zaszczutym człowiekiem, bo nieliczni chcą słuchać jego kuriozalnych wywodów; bowiem z bojownika o słuszną sprawę przemienił się w zmarginalizowanego dziwaka? Który nie dając sobie rady ze swoją frustracją, stara się ją przelać na innych ludzi, jątrząc, oskarżając i obrażając? Który przypomina nam bohatera opowiastki o panu, który po raz pierwszy odwiedził zoo, zobaczył żyrafę, dokładnie się jej przyjrzał i stwierdził: „takiego zwierzęcia nie ma!”

Zamiast kontynuować zadawanie pytań, sięgnę teraz do bardzo udanej analizy malkontenctwa, pióra znakomitego pisarza, Wojciecha Kuczoka, którą znalazłem w jego ostatniej książce “Spiski. Przygody tatrzańskie.” Tak oto pisze on o ojcu narratora, którym jest nastoletni młodzieniec, dojrzewający już w Polsce wolnej od komunizmu: „(…) po prostu nie potrafił dla siebie znaleźć miejsca w pozytywnej rzeczywistości – nie umiał działać, potrafił tylko przeciwdziałać. Urodził się w kraju okupowanym, potem przez pół wieku żył w kraju okłamywanym, i tak do tego przywykł, tak mu się już umysł i dusza sformatowały, że nijak nie potrafił się przestawić na myślenie afirmatywne, był przerażony wolnością i tym, że zamiast dalej używać słów potępiających system, którymi władał biegle, zamiast języka konspiry, biadania i pomstowania na wszechobecne upodlenie, zamiast bicia na trwogę – będzie musiał teraz przywyknąć do nowych fundamentów języka, zdominowanych przez nomenklaturę kapitalizmu zasianego na ugorze. Najpierw zdezorientowany narzekał, że nie ma na co narzekać, przez pewien czas mówił wprost, że kiedyś było lepiej, bo było kogo lżyć, było się o co kłócić, a potem, kiedy uważnie wsłuchał się w siebie, pojął, że wystarczy mu się przestawić na krytykę nowego systemu i znowu będzie kogo lżyć, znowu będzie się można pożywiać negacją i psioczeniem.”

Pożywianie się negacją i psioczeniem jest toksyczne nie tylko dla zatwardziałego malkontenta, który przez ośli upór ze swojego nieszczęścia się już nie wyleczy, ale i mentalnie zabójcze dla jego otoczenia. Dlatego osobników, dotkniętych opisanym tutaj nieuleczalnym syndromem, trzeba unikać za wszelką cenę, nie wystawiać swojego zdrowego rozsądku na pokuszenie, chronić swe zdrowie psychiczne przed negatywną energią, którą wydzielają, a ducha osłaniać przed ich zaraźliwym jadem.

P.S. Najlepszym dowodem na to, że malkontenctwo jest zaraźliwe, jest ten artykuł, którego autor narzeka na tych, którzy narzekają.

About Janusz Wrobel

Janusz Wróbel - praktykujący psychoterapeuta, nauczyciel akademicki. Żonaty, pięcioro dzieci. Autor m.in. książek "Contact" (http://wisdommoonpublishing.com/buy_links.html#Contact) i "Language and Schizophrenia" oraz tomiku wierszy "Cztery pory tutaj” (http://www.telewizjadetroit.com/products-page/dvd/cztery-pory-tutaj-janusz-wrobel/). Janusz Wróbel - college professor, licensed counselor and psychotherapist, who currently maintains a private practice, "Balance and Harmony." Married with five children. Author of the books "Contact" (http://wisdommoonpublishing.com/buy_links.html#Contact) and „Language and Schizophrenia” (http://benjamins.com/#catalog/books/llsee.33/main).
This entry was posted in Janusz Wrobel, Psychologia, Szczescie and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to „Takiego zwierzęcia nie ma”, czyli nieuleczalny syndrom polskiego malkontenta

  1. Pingback: Norwegia

Leave a Reply